Thursday, June 4, 2009
ТЭД БИДНИЙ ТУХАЙ
Өглөөгүүр цонхоор харж байтал нэг сонин юм харагдав. Байрны урд талын сааданд олон амьтад цугларчээ. Тэнд үхэр, гахай, нохой, тахиа, илжиг г.м олон амьтад цугларч нэгэн зүйлийн талаар ам уралдан ярилцна. Бараг л хурал шахуу тэр цуглаанд байгаа амьтадын нүд хорсолтойгоор гялалзана. Уулзалтыг ахалж байгаа боловуу гэмээр аварга том сэлмэн эвэртэй хүрэн үхэр өгүүлрүүн.... тэгэхээр нөхөд минь бидний амьдралын мөн чанар юу вэ? Бидний амьдрал зовиуртай хүнд хүчир богинохон. бид ер нь амьдархын төлөө иддэг үү? идэхийн төлөө амьдардаг уу? бид эрх чөлөөтэй амьдарч чадаж байна уу ер нь ? үгүй ямар ч эрх чөлөөгүй. бидний амьдрал бол зовлон зүдгүүр, боолчлол. Биднийг ийм байдалтай болгосон нөхдүүд бол хүмүүс. Хүн бидний цорын ганц заналт дайсан. Хүнийг л бид алга хийчихвэл, өлсгөлөн хүнд хүчир боолчлолоос бид гарч чадна. Зарим амьтад үүнийг харсаар байж мэдээгүй юм шиг өнгөрөх юм. Хүнээс сүү гардаггүй, Тэд өндөглөж чаддаггүй, нисч чадахгүй, сэлж чадахгүй. Гэтэл хүн гэгч царай муутай хоёр хөл дээрээ явдаг энэ амьтан бүх амьтны эзэн. За тэгээд хүнийг хардаа ямар балиар харагддаг гээч! Юу ч хамаагүй иднэ. Янз бүрийн юм биенээсээ зүүнэ, царай нь авх юм байхгүй, шалдан биетэй үзэшгүй амьтан. Ядаж байхад сүүл ч байхгүй шүү. Тэд биднийг төрмөгц өл залгах төдий хүнс тэжээл өгнө. Чадал тэнхээтэйг нь сүүлчийнх нь хүчийг шавхтал ажиллуулна. Ийм золгүй амьдралтай байтал биднийг байгалийн жам ёсоор нь наслуулдаггүй. Ашиглах боломжгүй болмогц нь зэрлэгээр нядлана. Энэ чинь шудрага явдал гэжүү ? та минь. амьдарлын сүүлчийн мөчид ямар ч амьтан хурц хутга, хурдан буутай тулгарна. Тэдгээр амьтадын тамлуулж, орилон амь тавьж байгаа нь сонсогдсоор л байна. Иймд одоо тэмцэл хийх цаг болжээ нөхдөө!!! Тэгэхлээр яах вэ? өлсгөлөн зарлах уу? ажил хаялт хийх үү? энэ дарангуйлагч нартай яаж тэмцэх вэ нөхдөө?........ энэ үед орцноос гарч ирсэн нэгэн жаал чулуу нүүлгэн тэдний хурлыг тарааж орхив. амьтад жаалруу гомдолтой харж, нүдэндээ доголон нулимстай таран одлоо...........
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment